چند ورق کاغذ سیاه

و باز شکست بغض بی صدای من

شروع قصه چشم های بارانی من

و دست های همیشه خسته من

چند ورق کاغذ سیاه

و رقص خاطرات رویایی من

در اوج آسمان تنهایی من

و در فراز آن ، هر شب سیاه

پر است از سکوت سرد و بی ستاره من

چند ورق کاغذ سیاه

و رقص پوچ وخیالی قاصدک خیال

و شکفتن همه آرزوهای محال

چند ورق کاغذ سیاه

تمام دلخوشی سرد و بی صدای یک خیال

 از خدا خواستم

از خدا خواستم عادت بد مرا از من بگيرد

فرمود : گرفتن عادت ها کار من نيست تو خود بايد آنها را از خود دور کنی

از خدا خواستم به فرزندانم همه چيز عطا کند

فرمود : روح او همه چيز است و جسمش خاکی است وگذرا

ازخدا خواستم به من صبرعنايت کند

فرمود : صبر زاييده دردورنج است صبربخشيده نمی شود ، آموخته می شود

از خدا خواستم به من خوشبختی عطا کند

در آسمان دنبال خدا می گشتم

در زیبایی های بی بدیل اش

در شکوه و عظمت لایزال اش

در بی کرانه گی سرگردان کننده اش،

اما نمی دانستم زیباترین ردپا همین جا، جایی روی زمین است..

همه ستاره های آسمان حیرانش می شوند

و این چنین می آید و می شود تک ستاره دل یک مشتاق عاشق

می شود مهربان من .

بیا ای تک سوار جاده عشق رها کن این شب تیره رها کن.،.

آن هنگام که فارغ از هر دو دنیا گوش به تو می سپارم

که آرام با من سخن می گویی

چونان موجی روان بر دریای متلاطم قلبم می آیی و آرام می کنی

آرام آرام.

تو گویی هیچ در این دنیا نیست جز من و صدای پاک تو

صدای زلالت، صدای گرمت، صدای آسمانی ات

و من مسحور این بهشت، چونان مسخ شده ای بی جان بر جای می مانم

که من چه دارم در مقابل تو

که من چه هستم در برابر تو

هیچ...به خدا هیچ..

به خدایی که تو را به من داد

به خدایی که تو را آفرید تا خدای من باشی.

تا من بپرستمت و از کفر نهراسم که تو خود نشانه ای از بودنش هستی

به زیباترین شکل

به خدا لحظات با تو بودن را با هیچ چیز در دو دنیا عوض نمی کنم.

که سر کوی تو از کون و مکان ما رابس..

که ردپای خدایی،

که بهترین معجزه بودنی،

که بدیع ترین تابلو آفرینشی در زمین و آسمان

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد.

نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید. بیماری زن شدت

گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند. مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت و از درد

چشم مینالید. موعد عروسی فرا رسید. زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل انداخته بود

و شوهر هم که کور شده بود. مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا

باشد. ۲۰ سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت، مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش

راگشود. همه تعجب کردند. مرد گفت: "من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم".

زمان مي‌خواهد تا دوباره عشق‌مان را از سر بگيريم

مهربانی ممنوع !

دست سوزنده مشتاقت را

در نهانخانه جیبت بگذار

تا که پابند نباشی به کسی دست بدهی

خارهایی هستند که ز سر پنجه دوست, با سرانگشتانت میجنگند

دوستی مسخره است

مهربانی ممنوع !

و تو ای دوست ترین

در نهانخانه جیبت بگذار, دست سوزنده مشتاقت را

من و تو

باید از سلسله بایدها, دستهامان رازنجیر کنیم

با زبان دگران لحظه هامان را تفسیر کنیم

و نگوئیم که بازیگر یک قصه معتبریم

کاش میدانستی

که نباید حس کرد,که نباید دل بست

در فضایی که پراز همهمه آدمهاست

من گرفتارترین تنهایم, تو گرفتارترین

دل ما بسته وابستگیاست

قصه ماندن ما, طرح یک خستگی است؟!...